საჰაერო გადაზიდვების შედეგად წარმოქმნილი ნახშირორჟანგის ემისიების შესახებ მონაცემებში მნიშვნელოვანი შეუსაბამობები ფიქსირდება, რაც პირდაპირ არის დამოკიდებული იმაზე, თუ რომელ კალკულატორს იყენებს ტვირთგამგზავნი. ზუსტი მაჩვენებლის მისაღებად აუცილებელია ინფორმაცია საწვავის რეალური მოხმარების, თვითმფრინავის დატვირთვის კოეფიციენტისა და სატვირთო ხომალდის მოდელის შესახებ. თუმცა, კალკულატორების უმეტესობა დღეს მხოლოდ თეორიულ მოდელებსა და ინდუსტრიულ საშუალო მაჩვენებლებზე დაფუძნებულ ვარაუდებს ეყრდნობა, რაც კვლევებისთვის მისაღებია, მაგრამ სრულიად არასაკმარისია ოფიციალური ანგარიშგებისთვის.
საჰაერო ხომალდების ემისიების მაჩვენებლები ერთი და იმავე მარშრუტზეც კი შეიძლება არსებითად განსხვავდებოდეს ავიაკომპანიების მიხედვით. ეს განსხვავება განპირობებულია თვითმფრინავების ეფექტურობითა და მათი დატვირთვის ხარისხით — ავიაკომპანიები, რომლებსაც მაღალი დატვირთვის კოეფიციენტი აქვთ, როგორც წესი, ერთ კილოგრამ ტვირთზე გაცილებით ნაკლებ ემისიას გამოყოფენ. კალკულატორები, რომლებიც იყენებენ ერთიან, უნივერსალურ დატვირთვის კოეფიციენტს, ვერ ასახავენ რეალურ სურათს კონკრეტული ავიახაზების ოპერირების შესახებ.
არათანმიმდევრული მონაცემები საჰაერო გადაზიდვების სექტორში ნდობას ამცირებს და გადაწყვეტილების მიღების პროცესს აფერხებს. ემისიების ანგარიშგების გამჭვირვალობისა და სანდოობის ასამაღლებლად აუცილებელია მეთოდოლოგიური თანხვედრა და მხოლოდ დაკვირვებადი, ავიაკომპანიების სპეციფიკური საოპერაციო მონაცემების გამოყენება. ეს საშუალებას მისცემს ინდუსტრიას, ჰქონდეს უფრო ზუსტი წარმოდგენა გარემოზე მიყენებული ზიანის შესახებ და უკეთ დაგეგმოს მისი შემცირების გზები.
