საჰაერო ტრანსპორტის ექსპერტი რენე არმას მაესი აგრძელებს კერძო ავიაციაში ორი პოპულარული მოდელის – საავიაციო ბარათებისა (Jet Cards) და ერთჯერადი ჩარტერული გადაზიდვების (Ad Hoc Charter) შედარებით ანალიზს. ფრენების უბრალო სიხშირის გარდა, შერჩევის პროცესში გადამწყვეტ როლს თამაშობს ხელშეკრულების ფინანსური პირობები და პოტენციური რისკების სწორი მოდელირება, რაც ნათლად ჩანს კონკრეტული ბიზნესქეისების მაგალითზე.
საავიაციო ბარათების შეძენისას მომხმარებლები ხშირად აწყდებიან ფარულ ხარჯებს, როგორიცაა ხომალდის მანევრირების დროის (Taxi-time) დამრგვალება, რაც მნიშვნელოვნად ზრდის 60 წუთზე ნაკლები ხანგრძლივობის ფრენების თვითღირებულებას. ასევე საყურადღებოა პიკური დღეების ტარიფები და წინასწარ გადახდილი თანხების მართვის გამჭვირვალობა. თუმცა, მიუხედავად ამ ფაქტორებისა, რისკების სწორი გათვლა ხშირად სწორედ საავიაციო ბარათების სასარგებლოდ მეტყველებს.
პირველი ბიზნესქეისის მიხედვით, როდესაც კომპანია წელიწადში 60 საათს დაფრინავს (დაახლოებით 20 ფრენა), ხშირად იყენებს პიკურ დღეებს და ფრენის ჩაშლის რისკი ბიზნესისთვის 250 000 აშშ დოლარად არის შეფასებული, საავიაციო ბარათი უფრო მომგებიანია. ჩარტერის შემთხვევაში რეისის შეფერხების ალბათობა 3%-ია, ხოლო ბარათით ფრენისას – მხოლოდ 1%. რისკების გათვალისწინებით, საავიაციო ბარათის წლიური დანახარჯი 592 000 დოლარს შეადგენს, მაშინ როცა ჩარტერული მომსახურება 708 000 დოლარი ჯდება. შესაბამისად, რისკების დაზღვევის ხარჯზე საავიაციო ბარათი კომპანიას წლიურად 116 000 აშშ დოლარს უზოგავს.
სრულიად განსხვავებული სურათია მეორე ბიზნესქეისში, სადაც მომხმარებლის ფრენის დრო წელიწადში მხოლოდ 18 საათს შეადგენს. საავიაციო ბარათის შესაძენად საჭიროა მინიმუმ 25-საათიანი ბლოკის წინასწარ გამოსყიდვა, რაც 250 000 დოლარის ინვესტიციას მოითხოვს. გამოუყენებელი 7 საათის დაკარგვის გამო, ფრენის რეალური საათობრივი ღირებულება კატასტროფულად იზრდება. ამ დროს ერთჯერადი ჩარტერული რეისების ჯამური ღირებულება მხოლოდ 147 600 დოლარია, რაც საავიაციო ბარათთან შედარებით 102 400 დოლარით ნაკლებია და სრულად ინარჩუნებს კომპანიის ლიკვიდურობას.
საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებისას მნიშვნელოვანია კომპანიის მენეჯმენტთან სწორი კომუნიკაცია. გენერალური დირექტორისთვის (CEO) მთავარი არგუმენტი ფრენის გარანტია, დროის დაზოგვა და მინიმალური ბიუროკრატიაა, რაც საავიაციო ბარათის პლიუსია. ფინანსური დირექტორისთვის (CFO) კი პრიორიტეტულია საბრუნავი კაპიტალის შენარჩუნება და ფასების მერყეობა, რაც ერთჯერად ჩარტერს ახასიათებს. საავიაციო ბარათი ამართლებს მაშინ, როდესაც ფრენების სტაბილურობის ფასი აჭარბებს წინასწარ გადახდილი თანხების ალტერნატიულ დანახარჯს, ხოლო ერთჯერადი ჩარტერი საუკეთესო არჩევანია დაბალი ან არაპროგნოზირებადი ფრენების მქონე კომპანიებისთვის.
