ავიაციაში უსაფრთხოების დაცვა ერთ-ერთი უმთავრესი პრიორიტეტია, რაშიც მნიშვნელოვან როლს საჰაერო მარშალების სამსახური ასრულებს. მიუხედავად იმისა, რომ ფედერალური საავიაციო ადმინისტრაციის მონაცემებით, ბოლო წლებში თვითმფრინავებში მგზავრების მხრიდან ურჩობისა და ინციდენტების მაჩვენებელი საგრძნობლად შემცირდა, საჰაერო მარშალები კვლავ რჩებიან რეისებზე უსაფრთხოების გარანტად. ეს სამსახური 1960-იან წლებში, საჰაერო ხომალდების გატაცების გახშირებული შემთხვევების საპასუხოდ შეიქმნა, 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტების შემდეგ კი მათი რაოდენობა დაახლოებით ასჯერ გაიზარდა და დღეს სამი ათასზე მეტ მოქმედ თანამშრომელს ითვლის.
საჰაერო მარშალები ყველა რეისზე არ იმყოფებიან. სტატისტიკურად, ისინი ფრენების მხოლოდ დაახლოებით 5 პროცენტს ესწრებიან, ძირითადად კი იმ მიმართულებებზე, რომლებიც ვაშინგტონთან არის დაკავშირებული ან სოციო-პოლიტიკური არასტაბილურობის მქონე რეგიონებისკენ სრულდება. მათი მთავარი ფუნქცია არა მცირე ინციდენტების მოგვარება, არამედ ისეთი კრიტიკული საფრთხეების განეიტრალებაა, როგორიცაა ფიზიკური ძალადობა და ტერორიზმი. მარშალები ყოველთვის ინკოგნიტოდ მოგზაურობენ, ჩვეულებრივ სამოსში არიან გამოწყობილნი და მხოლოდ ეკიპაჟის წევრებს ეცნობიან.
მათი ამოცნობა საკმაოდ რთულია, თუმცა არსებობს გარკვეული ნიშნები, რაც მათ სხვა მგზავრებისგან გამოარჩევს. როგორც წესი, ისინი იკავებენ გასასვლელთან მდებარე სავარძლებს, რათა კარგად აკონტროლონ პილოტის კაბინასთან მისასვლელი გზა. საჰაერო მარშალებს არასდროს სძინავთ, არ უსმენენ მუსიკას და არ იღებენ ალკოჰოლს. თუ მათთან საუბარს წამოიწყებთ, ისინი წინასწარ მომზადებულ და დაჯერებულ ლეგენდას მოგიყვებიან საკუთარი საქმიანობის შესახებ, რათა ნამდვილი ვინაობა არ გაამჟღავნონ.
ექსპერტების განმარტებით, საჰაერო მარშალებს ხშირად გამოკვეთილი ფიზიკური მომზადება და სამხედრო სტილის ვარცხნილობა აქვთ. ისინი უფლებამოსილნი არიან ატარონ იარაღი და გამოიყენონ თავდაცვის სპეციალური ტაქტიკა ნებისმიერი სერიოზული საფრთხის შემთხვევაში. მიუხედავად იმისა, რომ ავიახაზები მათ არსებობას ხშირად არ აფიშირებენ, მარშალების ყოფნა ბორტზე მგზავრებისთვის დამატებითი სიმშვიდისა და უსაფრთხოების გარანტიაა.
