თანამედროვე სამოქალაქო ავიაცია რთული სისტემაა, სადაც უსაფრთხოება საერთაშორისო წესებითა და სახელმწიფოების მჭიდრო კონტროლით გარანტირებულია. ავიაკომპანიების საქმიანობა ეფუძნება ჩიკაგოს კონვენციას, რომელსაც მსოფლიოს 193 ქვეყანა აღიარებს.
საავიაციო სტანდარტებს ძირითადად ორი ორგანიზაცია განსაზღვრავს:
ICAO (სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია): ადგენს რეკომენდაციებს თვითმფრინავების კონსტრუქციებზე, პილოტების მუშაობასა და ეკოლოგიურ ნორმებზე.
IATA (საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაცია): მუშაობს მგზავრების უფლებებისა და ავიაკომპანიების ინტერესების დაბალანსებაზე.
სტატიაში ხაზგასმულია სხვადასხვა ქვეყნის მიდგომები:
თურქეთი: 2025 წლის აპრილიდან სტამბოლის აეროპორტი გახდა პირველი ევროპაში, რომელმაც ასაფრენ-დასაჯდომი ბილიკების მართვის სამმაგი დამოუკიდებელი სისტემა დანერგა. ასევე, 1 იანვრიდან გამკაცრდა ჯარიმები:
თვითმფრინავში მოწევის ან ეკიპაჟთან კონფლიქტისთვის ჯარიმა 80 დოლარია.
პილოტების ლაზერით დაბრმავებისთვის ან დისპეტჩერის გარეშე აფრენა-დაფრენისთვის კი — 4 000 დოლარი.
აშშ: აქ ეკონომიკური საქმიანობა თავისუფალია (ტარიფებს სახელმწიფო არ ადგენს), თუმცა უსაფრთხოებაზე FAA (ფედერალური საავიაციო ადმინისტრაცია) უმკაცრესად აგებს პასუხს. 2001 წლის ტერაქტის შემდეგ, აშშ-მა ერთ-ერთმა პირველმა გახადა სავალდებულო პილოტების კაბინის გაძლიერებული დაცვა.
ევროკავშირში მგზავრები ყველაზე მეტად არიან დაცულები: რეისის დაგვიანების ან გაუქმების შემთხვევაში, კომპანია ვალდებულია უზრუნველყოს კვება, კავშირი და სასტუმროში განთავსება.
ყოველი თვითმფრინავი ცაში არის გლობალური ინფრასტრუქტურის ნაწილი, სადაც უსაფრთხოება რეგულარული შემოწმებებითა და საერთაშორისო აუდიტით დასტურდება.
