ბევრი მგზავრი ფიქრობს, რომ ბორტგამცილებლის მოვალეობაა დაეხმაროს მათ მძიმე ჩანთების ზედა სათავსოში შედგმაში, თუმცა რეალობა სულ სხვაგვარია. არსებობს რამდენიმე სერიოზული მიზეზი, რის გამოც ეკიპაჟის წევრები ამაზე უარს ამბობენ:
1. სამუშაო ტრავმები და დაზღვევა
ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი მიზეზი. ბორტგამცილებლების სამუშაო დაზღვევა ხშირად არ ფარავს იმ ტრავმებს, რომლებიც გამოწვეულია მგზავრის ბარგის აწევით. თუ მათ ზურგი ან კუნთი დაეჭიმებათ სხვისი ჩანთის გამო, კომპანიამ შესაძლოა მკურნალობის ხარჯები არ აანაზღაუროს, რადგან ეს მათ პირდაპირ მოვალეობაში არ შედის.
2. „თუ ვერ სწევთ, ნუ წამოიღებთ“
ავიაკომპანიების უმეტესობას აქვს დაუწერელი წესი: თუ მგზავრს არ შეუძლია საკუთარი ხელბარგის დამოუკიდებლად აწევა და სათავსოში მოთავსება, ეს ნიშნავს, რომ ჩანთა ზედმეტად მძიმეა. ასეთ შემთხვევაში, წესით, ბარგი თვითმფრინავის სატვირთო განყოფილებაში უნდა ჩაბარდეს.
3. გრაფიკი და ეფექტურობა
თვითმფრინავში ასვლის პროცესი (boarding) ერთ-ერთი ყველაზე დაძაბული ეტაპია. ბორტგამცილებლები ამ დროს დაკავებულები არიან უსაფრთხოების კონტროლით, მგზავრების ნაკადის მართვით და იმის მონიტორინგით, რომ ყველამ დროულად დაიკავოს ადგილი. თითოეული მგზავრისთვის ბარგის აწევა მნიშვნელოვნად შეაფერხებდა ფრენის განრიგს.
4. ანაზღაურების საკითხი
ბევრმა არ იცის, რომ აშშ-ის ბევრი ავიაკომპანიის ბორტგამცილებელს ანაზღაურება მხოლოდ მას შემდეგ ეწყება, რაც თვითმფრინავის კარი დაიკეტება. შესაბამისად, ჩასხდომის პროცესში ისინი, ფაქტობრივად, უფასოდ მუშაობენ და ტრავმის მიღების რისკი ამ დროს კიდევ უფრო ნაკლებად მიმზიდველია.
თუ იცით, რომ სიმძიმის აწევა გიჭირთ, ეცადეთ ბარგი წინასწარ ჩააბაროთ.თუ მაინც გჭირდებათ დახმარება, სთხოვეთ სხვა მგზავრს – ბევრი სიამოვნებით დაგეხმარებათ.
ბორტგამცილებელს შეუძლია დაგეხმაროთ ჩანთის სათავსოში „შესრიალებაში“ ან ადგილის პოვნაში, მაგრამ უშუალოდ სიმძიმის აწევას ნუ მოსთხოვთ.
