თეთრი პერანგი და „ფრთიანი“ ნიშნები ყველა პილოტის ფორმის განუყოფელი ნაწილია, თუმცა თუ მათ მხრებსა და სახელოებს დავაკვირდებით, შევამჩნევთ ოქროსფერ ან ვერცხლისფერ ზოლებს. ბევრს ეს უბრალოდ მოდის ელემენტი ან ტრადიცია ჰგონია, თუმცა სინამდვილეში თითოეულ ზოლს თავისი დატვირთვა აქვს და პილოტის გამოცდილებაზე, პასუხისმგებლობასა და რანგზე მიგვითითებს.
ამ საავიაციო „საიდუმლოს“ ამოსახსნელად ექსპერტები განმარტავენ, რომ ზოლების რაოდენობა პილოტიდან პილოტამდე იცვლება და ის არასდროსაა შემთხვევითი:
ერთი ზოლი: ჩვეულებრივ, გამოიყენება სტაჟიორი პილოტების ან კურსანტების შემთხვევაში, რომლებიც წვრთნის პროცესში არიან.
ორი ზოლი: აღნიშნავს მეორე ოფიცერს (Second Officer) ან პილოტს, რომელიც ძირითადად ბორტზე ინჟინრის ფუნქციას ასრულებს ან დამატებითი ეკიპაჟის წევრია შორ მანძილზე ფრენისას.
სამი ზოლი: ეს არის პირველი ოფიცერი (First Officer) ანუ თანაპილოტი. ის კაპიტნის შემდეგ მეორეა იერარქიაში და მისი მთავარი ასისტენტია ხომალდის მართვაში.
ოთხი ზოლი: ეს უმაღლესი რანგია. ოთხი ზოლი მხოლოდ ხომალდის მეთაურს (Captain) აქვს. ის არის ბორტზე მთავარი პირი, რომელიც სრულად აგებს პასუხს ეკიპაჟის, მგზავრებისა და თვითმფრინავის უსაფრთხოებაზე.
საინტერესოა, რომ ეს ტრადიცია ავიაციამ საზღვაო ფლოტიდან გადმოიღო. მე-19 საუკუნის საზღვაო ოფიცრებიც მსგავსი ნიშნებით განასხვავებდნენ რანგებს. პილოტებისთვის ამ ზოლების მოპოვება მხოლოდ ხანგრძლივი სწავლის, ათასობით საჰაერო საათის დაგროვებისა და მკაცრი გამოცდების ჩაბარების შემდეგ არის შესაძლებელი.
