თვითმფრინავით მგზავრობისას ადგილის შერჩევა ხშირად მხოლოდ კომფორტთან არ არის დაკავშირებული; ფსიქოლოგების მტკიცებით, გადაწყვეტილება, თუ სად გირჩევნიათ ჯდომა — ფანჯარასთან თუ გასასვლელთან, ბევრს ამბობს თქვენს ხასიათსა და ქვეცნობიერ პრიორიტეტებზე. კვლევებმა აჩვენა, რომ ადამიანები, რომლებიც უპირატესობას ფანჯარასთან ჯდომას ანიჭებენ, ხშირად უფრო მეტად არიან ორიენტირებულნი საკუთარ თავზე, აფასებენ პირად სივრცეს და უყვართ კონტროლის შეგრძნება. მათთვის მნიშვნელოვანია საკუთარი „ტერიტორიის“ ქონა, სადაც სხვები ნაკლებად შეაწუხებენ, და ამავდროულად, ისინი ნაკლებად არიან მიდრეკილნი დაუთმონ კომფორტი სხვებს.
სრულიად განსხვავებული ფსიქოლოგიური პორტრეტი აქვთ მგზავრებს, რომლებიც გასასვლელის მხარეს (aisle seat) ირჩევენ. ექსპერტების აზრით, ასეთი ადამიანები უფრო მეტად აფასებენ თავისუფლებას და არ უყვართ შეზღუდვები. მათთვის პრიორიტეტულია მოქნილობა — შესაძლებლობა, რომ ნებისმიერ დროს ადგნენ სხვების შეწუხების გარეშე. ხშირად ეს არჩევანი მიუთითებს იმაზე, რომ პიროვნება არის უფრო მეტად მზრუნველი, სოციალურად აქტიური ან უბრალოდ პრაგმატული, რომელიც ცდილობს თავიდან აიცილოს ჩაკეტილი სივრცისგან გამოწვეული დისკომფორტი.
რაც შეეხება შუა სავარძელს, მას იშვიათად ირჩევენ ნებაყოფლობით, თუმცა ფსიქოლოგები აღნიშნავენ, რომ ადამიანები, რომლებიც ამ ადგილს მშვიდად ეგუებიან, როგორც წესი, გამოირჩევიან მაღალი ადაპტაციის უნარით, არიან მოკრძალებულები და ნაკლებად კონფლიქტურები. საბოლოო ჯამში, ადგილის შერჩევის პროცესი არის ბალანსი ინდივიდუალურ საჭიროებებსა და სოციალურ გარემოს შორის, რაც კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ ჩვენი ყოველდღიური, ერთი შეხედვით უმნიშვნელო არჩევანიც კი ჩვენი ფსიქოტიპის ანარეკლია.
