ავიაციის ექსპერტებმა და მონაცემთა ანალიტიკოსებმა მსოფლიოს ყველაზე ტურბულენტური სამარშრუტო ქსელების განახლებული რეიტინგი წარადგინეს. Condé Nast Traveler-ის სტატიის მიხედვით, რომელიც Turbli-ს მონაცემებს ეყრდნობა, ყველაზე არასტაბილური საჰაერო დერეფნები ძირითადად მაღალი მთის ქედებისა და ძლიერი საჰაერო ნაკადების გადაკვეთის ადგილებში მდებარეობს. სიის სათავეში მოექცა მარშრუტი სანტიაგო (ჩილე) – სანტა-კრუსი (ბოლივია), სადაც ანდების მთების გავლენა ჰაერის მასების მუდმივ და მკვეთრ ცვალებადობას იწვევს. ასევე, მაღალი ტურბულენტობით გამოირჩევა შიდა ფრენები იაპონიასა და ჩინეთში, სადაც რელიეფური პირობები და კლიმატური ფაქტორები ფრენის პროცესს ხშირად ართულებს.
ევროპულ მიმართულებებს შორის ყველაზე „შფოთვიან“ გზად მილანიდან ჟენევისკენ მიმავალი მარშრუტი დასახელდა, რაც ალპების მთების სიახლოვითაა განპირობებული. ექსპერტები განმარტავენ, რომ ტურბულენტობა ბუნებრივი მოვლენაა და ის საფრთხეს არ უქმნის თვითმფრინავის კონსტრუქციულ მდგრადობას, თუმცა მგზავრებისთვის დისკომფორტის მთავარი წყაროა. კვლევა ასევე ხაზს უსვამს ტენდენციას, რომ კლიმატის ცვლილების გამო, ე.წ. „მოწმენდილი ცის ტურბულენტობა“ (Clear Air Turbulence) სულ უფრო ხშირდება, რადგან რეაქტიული ნაკადები ატმოსფეროში უფრო არასტაბილური ხდება.
უსაფრთხოების სპეციალისტები მგზავრებს ურჩევენ, მთელი ფრენის განმავლობაში შეკრული გქონდეთ უსაფრთხოების ღვედი, მაშინაც კი, როდესაც შესაბამისი ტაბლო არ ანათებს, რადგან ტურბულენტობა შესაძლოა სრულიად მოულოდნელად დაიწყოს. მიუხედავად იმისა, რომ თანამედროვე ტექნოლოგიები პილოტებს საშუალებას აძლევს წინასწარ დაინახონ და აარიდონ თავი რთულ ზონებს, ზოგიერთ გეოგრაფიულ ლოკაციაზე მისი სრული აცილება ფიზიკურად შეუძლებელია. რეიტინგის გამოქვეყნების მიზანი მგზავრების ინფორმირებაა, რათა მათ წინასწარ იცოდნენ, თუ რა პირობები შეიძლება დახვდეთ კონკრეტულ რეისებზე და ზედმეტი ნერვიულობის გარეშე გააგრძელონ მგზავრობა.
